Pies nie chce jeść – co robić? O zachowaniach żywieniowych psów

Poznanie psich zachowań, związanych m.in. z ich żywieniem, pozwala na budowanie pozytywnej więzi między człowiekiem i zwierzęciem, a także pomaga w prawidłowym doborze pokarmu dla pupila. Psy są gatunkiem o bardzo dużej różnorodności budowy i wielkości, co powoduje, że nie można stosować żadnych uogólnień, a wachlarz możliwych zachowań jest bardzo szeroki.

 

  • Pies może warczeć na potencjalnych intruzów podczas jedzenia. Jest to naturalne zachowanie, jednak warto wypracować wzajemne zaufanie między opiekunami i pupilem, by uniknąć ryzykownych sytuacji.
  • Dziko żyjące psowate rywalizują o pożywienie, dlatego większość psów ma zwyczaj szybkiego zjadania dostępnego pokarmu.
  • Biorąc pod uwagę to, ile razy dziennie karmić psa, optymalny sposób polega na podawaniu 2-3 porcji pokarmu na dobę w zależności od wielkości rasy.
  • Dla większości psów decydujące w wyborze pokarmu są: zapach, smak, wygląd i tekstura pożywienia. Dodatkowo zwierzęta kierują się doświadczeniem.
  • Poznanie naturalnych zachowań psów w obszarze żywienia jest ważnym elementem budowania pozytywnej relacji opiekuna ze zwierzęciem. Pozwala na uniknięcie rozczarowań i wzajemnych frustracji oraz na dobór pokarmu, który spełni wszystkie potrzeby czworonoga.
  • Mówiąc o zachowaniach żywieniowych, należy pamiętać, że w przypadku psów – ze względu na niespotykaną u innych gatunków zwierząt różnorodność budowy i wielkości oraz potrzeb pokarmowych – nie możemy stosować uogólnień. Wystarczy porównać chihuahuę lub Yorkshire terriera z dogiem niemieckim.

Rywalizacja psów o pokarm

 

 

Psy – w świetle najnowszych badań – nie są bezpośrednimi potomkami wilków, lecz wywodzą się od wspólnego przodka. Więcej o tym przeczytasz w artykule Ewolucja i udomowienie psa a dieta. Nie jest do końca jasne, jakie prawa rządziły stadem dziko żyjących psowatych i ile z tych zachowań zostało odziedziczonych przez psy. Co ciekawe, teorie dominacji i hierarchii opartej na agresji zostały obalone – warto o tym pamiętać, posądzając niesłusznie swojego pupila o chęć zdominowania opiekuna.

 

Niezależnie od reguł rządzących stadem, życie w grupie rodzi konkurencję, między innymi o pokarm. Z tego powodu możemy czasami zaobserwować u naszych pupili pewne zachowania, które są wynikiem tych pierwotnych instynktów. Z punktu widzenia behawiorystyki naturalnym, choć niepożądanym zjawiskiem jest to, że pies, który ma w misce jedzenie, może warczeć na potencjalnych intruzów, za których uważa zbliżających się ludzi czy inne zwierzęta.

 

Można oczywiście nie przeszkadzać czworonogowi w posiłku, ale lepszym rozwiązaniem jest wypracowanie wzajemnego zaufania między pupilem a opiekunami. Dzięki temu pies nie będzie czuł się zagrożony, a my unikniemy potencjalnie niebezpiecznych sytuacji. Innym zachowaniem związanym z rywalizacją o pokarm jest szybkie zjadanie jak największych ilości pożywienia. To zjawisko występuje u wielu psów, ale może być nasilone w różnym stopniu, zarówno u poszczególnych ras, jak i konkretnych osobników.

 

Zwierzęta, które wykazują tendencję do zjadania „na zapas”, nie powinny mieć swobodnego dostępu do pokarmu, gdyż są w ten sposób narażane na rozwój nadwagi i otyłości. Niektóre psy mają także silny instynkt poszukiwania pokarmu, czego efektem może być częstsze zjadanie śmieci mogące powodować różne choroby przewodu pokarmowego i nie tylko.

 

Żywienie – ile razy dziennie karmić psa?

 

Psy są z natury przystosowane do stosunkowo rzadkich, ale bardziej obfitych posiłków. Pośrednio wiąże się to z konkurencją w stadzie, a także faktem, że dzikie psowate w naturalnych warunkach polują z różną częstotliwością na większe zdobycze, czyli jedzą większe posiłki stosunkowo rzadko. Ile razy dziennie karmić psa?

 

Optymalnym sposobem żywienia psa jest podawanie dwóch – trzech posiłków dziennie o stałych porach. Warto pamiętać, że psy ras dużych i olbrzymich powinno się karmić trzy razy dziennie – aby nie obciążać nadmiernie ich przewodów pokarmowych i nie zwiększać ryzyka wystąpienia rozszerzenia oraz skrętu żołądka.

 

Co psy lubią najbardziej?

 

 

Dla większości psów decydujące w wyborze pokarmu są: zapach, smak, wygląd i tekstura pożywienia. Szczególne znaczenie ma zmysł węchu, dlatego czworonogi chętniej jedzą pożywienie o intensywnej woni. Zbadano także, w jaki sposób psy dokonują wyboru pokarmu pod względem zawartości makroskładników.

 

Okazało się, że najczęściej i niezależnie od rasy zwierzęta decydowały się na takie pożywienie, które dostarczało średnio 30:63:7% energii odpowiednio z białka, tłuszczu i węglowodanów. Dlatego właśnie producenci karm pełnoporcjowych wykorzystują tę wiedzę, opracowując receptury tak, aby spełniały one założenia optymalnych profili metabolicznych. W ten sposób wszystkie potrzeby żywieniowe i preferencje psów zostają zaspokojone.

 

Ciekawy jest fakt, że psy podczas wybierania pokarmu kierują się także doświadczeniem.

 

Możemy rozróżnić kilka odrębnych zjawisk jak:

 

  • efekt nowości,
  • neofobię,
  • awersję wywołaną pojedynczym doświadczeniem.

Efekt nowości polega na zwiększonej preferencji nowej dla czworonoga karmy. Nie oznacza to jednak, że psy wymagają urozmaiconej diety. Wręcz przeciwnie – jedynie pokarm o stałym składzie gwarantuje komfort trawienny i zapobiega niepożądanym reakcjom ze strony przewodu pokarmowego.

 

Przeciwieństwem efektu nowości jest neofobia, czyli odmowa przyjęcia pożywienia, którego zwierzę w przeszłości nie jadło. Neofobia u psa stanowi pewnego rodzaju mechanizm obronny, chroniący przed potencjalnie szkodliwym jedzeniem.

 

Z kolei zjawisko awersji wywołanej pojedynczym doświadczeniem polega na odrzuceniu pokarmu ze względu na negatywne doświadczenie w przeszłości, np. zachorowanie po zjedzeniu konkretnego rodzaju pokarmu.

 

Powyżej przedstawiliśmy zaledwie niewielką część niezwykle złożonego zagadnienia, jakim są zachowania żywieniowe psów. Właściwe jego zrozumienie, dostosowanie i umiejętne wykorzystywanie przynosi bardzo dobre efekty, czyniąc nasze życie z psami łatwiejszym, a ich życie zdrowszym i szczęśliwszym.

 

Pies zjada odchody

 

 

Koprofagia (zjadanie odchodów) to bardzo powszechne zjawisko. Pies może zjadać zarówno swoje własne odchody, jak i kał innych zwierząt bądź ludzi. Zjadanie odchodów szczeniąt przez matkę jest zjawiskiem naturalnym (w ten sposób m.in. dba o czystość z gnieździe), podobnie jak „kosztowanie” odchodów przez same szczenięta, które dopiero poznają otaczający je świat, wszystkiego chcą dotknąć, powąchać i spróbować.

 

Poważny problem i niebezpieczeństwo (związane z możliwością kontaktu z bakteriami, grzybami czy pasożytami znajdującymi się w odchodach) pojawiają się wówczas, gdy dorosły pies regularnie zjada napotkane na swojej drodze odchody. Jedna z teorii zakłada, że zjadanie odchodów jest u psów atawizmem, czyli pozostałością po przodkach. W początkach procesu udomowienia dzikie psowate, zjadając kał w pobliżu ludzkich osad, zasilały swa dietę w niestrawione składniki pokarmowe zawarte w odchodach. Ale taki stan rzeczy może mieć wiele różnych przyczyn, jak m.in.:

 

  • stres
  • nuda
  • niedobór białka
  • niedobór witamin (przede wszystkim witamin z grupy B)
  • problemy trawienne
  • pasożyty
  • zaburzenia flory bakteryjnej

W przypadku zaobserwowania problemu w pierwszej kolejności należy udać się do lekarza weterynarii. Jeśli ten wykluczy wszelkie zaburzenia somatyczne, trzeba bliżej przyjrzeć się zachowaniu psa, poświęcić mu czas, zaaranżować szkolenie, aby pies się nie nudził i mógł w konstruktywny sposób spożytkować energię. Jednocześnie warto podać mu np. smakołyki do żucia oraz gryzienia. Aby uniemożliwić psu zjadanie odchodów, w czasie spaceru warto zakładać kaganiec fizjologiczny (o ile pies go toleruje – jeśli nie, należy przeprowadzić szkolenie z tego zakresu) i nie spuszczać pupila ze smyczy. Oczywiście powinno to być jedynie działanie doraźne, bo najważniejsze jest to, aby dotrzeć do źródła problemu. Jeśli mimo zastosowanych metod pies nadal będzie wykazywał chęć i potrzebę zjadania odchodów, trzeba skonsultować się z doświadczonym behawiorystą.

 

Pies nie chce jeść lub zjada różne przedmioty

 

Do niepożądanych zachowań żywieniowych psów należą m.in.: zjadanie niejadalnych przedmiotów, obrona pokarmu poprzez np. warczenie lub gryzienie, „żebranie” o pożywienie, niechęć do zjadania oferowanych pokarmów. Niezwykle istotne jest zrozumienie, dlaczego nasz pupil "źle" się zachowuje. Tylko w ten sposób będzie możliwa poprawa zarówno zachowania psa, jak i relacji pies – opiekun. Aby pies był zdrowy i szczęśliwy, niezbędne jest zaspokojenie jego naturalnych potrzeb.

 

Najważniejsze potrzeby psa:

 

  • poczucie bezpieczeństwa,
  • odpowiednia dawka ruchu,
  • towarzystwo,
  • właściwe żywienie,
  • stymulacja umysłowa.

Brak możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb psa wywołuje frustrację zwierzęcia, która może się objawiać niepożądanymi zachowaniami, także tymi związanymi z żywieniem. Wielu opiekunów psów zmaga się z tym na co dzień. Należą do nich również problemy związane z żywieniem. Niektóre czworonogi mogą np. zjadać niejadalne przedmioty (kamienie, zabawki, patyki itd.), warczeć lub wręcz atakować człowieka albo inne zwierzęta podczas posiłku, „żebrać” o pokarm, czy też wykazywać niechęć do jedzenia.

 

Bardzo istotne jest zrozumienie, dlaczego nasz pupil tak się zachowuje. Tylko dzięki temu będzie możliwa poprawa zarówno zachowania psa, jak i relacji pies – opiekun, która zazwyczaj w takich sytuacjach jest zaburzona. Przyjrzyjmy się zatem kilku często spotykanym problemom.

 

Kiedy Twój pupil wykazuje zaburzony apetyt w postaci zjadania niejadalnych przedmiotów, sprawa jest rzeczywiście poważna. Tego rodzaju problem może powodować poważne konsekwencje zdrowotne, a nawet zagrażać życiu zwierzęcia. Jedzenie nieprzeznaczonych do spożycia przedmiotów jest także objawem niektórych chorób. Dlatego, jeśli Twój pupil nagle zaczął się w ten sposób zachowywać, natychmiast skonsultuj się ze specjalistą.

 

W toku „śledztwa” może się jednak okazać, że przyczyna powyższych problemów jest też całkiem błaha i tym samym dość łatwa do wyeliminowania. Pamiętaj o tym, że psy wykazują naturalną potrzebę żucia i gryzienia, w związku z czym będą dążyły do jej zaspokojenia. Wypróbuj przysmaki Pedigree Dentastix i Jumbone, jeśli Twój pupil wyjątkowo lubi gryźć różne rzeczy.

 

Pies „żebrze” o jedzenie

 

 

Wielu opiekunów psów żali się, że ich pupile nie pozwalają im w spokoju zjeść posiłku. Czworonogi prezentują przy tym całą gamę zachowań – od nieodstępowania człowieka na krok, poprzez wpatrywanie się, trącanie łapą, szczekanie, wycie, aż po agresję. Jedną z podstawowych zasad budowania prawidłowej relacji pies – człowiek jest zaspokojenie potrzeb czworonoga. Dodatkowo nie powinno się podawać pupilowi ludzkiego jedzenia „ze stołu”.

 

Po pierwsze dlatego, że może mu zaszkodzić, a po drugie – ponieważ pies uczy się, że kiedy „żebrze”, otrzymuje jedzenie. W ten sposób niepożądane zachowanie ulega utrwaleniu. Jeśli potrzeby Twojego psa są zaspokojone i jest on karmiony we właściwy sposób, a mimo wszystko wciąż „żebrze” przy stole, skonsultuj się ze specjalistą.

 

Pies nie chce jeść

 

 

Psy w okresie szczenięcym, podobnie jak dzieci, uczą się nowych smaków. Jeśli są żywione w nieprawidłowy sposób, np. wyłącznie z ręki lub jedynie gotowanym mięsem, istnieje duże prawdopodobieństwo, że w przyszłości nie będą chciały jeść samodzielnie innych pokarmów. W takiej sytuacji mamy do czynienia z tzw. warunkowaniem smaku.

 

Pies nie będzie chciał jeść nowych pokarmów, np. karmy gotowej, jeśli nigdy wcześniej nie był nią żywiony. Dzieje się tak, gdyż u psów występuje zjawisko „neofobii”, czyli niechęć do pożywienia, z którym wcześniej się nie spotkały. Nie oznacza to jednak, że pies potrzebuje urozmaiconej diety. Wręcz przeciwnie – jedynie stałe proporcje makroskładników umożliwiają komfort trawienny i zmniejszają prawdopodobieństwo wystąpienia biegunek.

 

Sprawdź, dlaczego pies nie chce jeść:

 

  • Czy Twój pupil wygląda na zwierzę, któremu coś dolega albo którego coś boli podczas jedzenia? Niewykluczone, że Twój pies ma jakiś problem w obrębie jamy ustnej lub gardła, więc zaprowadź go do lekarza weterynarii.
  • Czy Twój pies ma wystarczająco dużo ruchu, aby "wybiegać" to, co zjadł? Jeżeli nie zawsze wychodzi na regularne spacery, czas to zmienić.
  • Jeśli pies nie chce jeść, powodem może być ząbkowanie (jeśli to szczeniak). Jeżeli zaczął więcej gryźć, powodem może być ból wywołany ząbkowaniem. Spróbuj pomieszać nieco granulek karmy suchej z jego zwykłą, mokrą karmą i daj szczenięciu bezpieczne zabawki do gryzienia lub smakołyki Pedigree Junior Tubos.
  • Czy karma Twojego psa leży już jakiś czas? Prawdopodobnie straciła swój aromat.
  • Czy wypróbowujesz nową markę albo nowy smak karmy dla psów? Nagłe zmiany mogą prowadzić do wymiotów albo biegunki, więc zmieniaj karmę stopniowo przez około tydzień.
  • Czy Twój pies może zjeść w spokoju? Sprawdź, czy może zjeść w samotności i nie jest w tym czasie niepokojony.
  • Do innych możliwych przyczyn niechęci do jedzenia zalicza się zmiany emocjonalne – być może wyjechał jego ulubiony członek rodziny albo w domu pojawiło się nowe zwierzę.

Warczenie psa przy misce i instynkt

 

 

Psy odziedziczyły po swoich przodkach instynkt bronienia własnych zasobów, np. terytorium i pokarmu. Takie zjawisko jest naturalne, lecz zdecydowanie niepożądane w codziennym życiu z psem. Kiedy Twój pupil warczy podczas jedzenia, pokazuje zęby lub gryzie w czasie posiłku, oznacza to, że wzajemne zaufanie na linii człowiek – pies jest zachwiane. Warto poradzić się specjalisty, który zaproponuje odpowiednią metodę poprawienia relacji i uporania się z tą kłopotliwą, a czasem wręcz niebezpieczną sytuacją.

 

Psy uwielbiają dreszczyk emocji towarzyszący polowaniu, więc podczas codziennych zajęć miej oko na koty, dzieci, rowery, samochody i inne psy, jak również zadbaj o trzymanie psa na smyczy w pobliżu miejsc, gdzie odbywa się ruchu uliczny.

 

Aby utrzymywać psi instynkt łowiecki w ryzach i zapobiec przekształceniu go w nawyk, miej psa pod pełną kontrolą, ilekroć napotykacie nowe rzeczy i nowych ludzi. Trzymaj psa na smyczy albo lince treningowej i ucz go, aby wracał na Twoje zawołanie, nagradzając go, ilekroć tak zrobi. Będzie to wymagało wielu ćwiczeń, ale nagrodą będzie znakomicie wychowany pies – czy to na smyczy, czy spuszczony.

Pedigree® Feeling Happy Pedigree® Feeling Happy
Ustawienia plików cookie